มื้อที่เจ้าเว่าลา โตอ้าย
มันเจ็บแท้น้อหัวใจ ดวงนี้
จักสิตื่นมาหยัง หากบ่มีเจ้าพรุ่งนี้
เฮ็ดให้อ้ายคือผี ขาดบุญ
ตั้งแต่เจ้าถิ่มป๋า โตอ้ายย่านความดึกดื่น
เบิ่ดคืนได้แต่ร้องขอให้น้องคืนมา
กลับมาฆ่าให้ตาย สิเก็บอ้ายไว้ย้อนหยัง
มื้อเจ้าไปบ่เอิ้นสั่ง เหลือเพียงใจฮ่างๆ อย่างเคย
บ่ต้องบอกว่าฮัก บ่ต้องเว่าลาครั้งสุดท้าย
แค่กลับมาฆ่าอ้ายให้ตาย มันได้บ่ต้องอายไผ
ฆ่าอ้ายเด้อน้อง
แนมไปเห็นน้องจูงมือเขา
มันเคยเป็นมือเฮา วันนั้น
เขาคงพาน้องไปเสพสุขเมืองสวรรค์
ได้จูงมือน้องเข้าวิมาน งานแต่ง
ตั้งแต่เจ้าถิ่มป๋า โตอ้ายย่านความดึกดื่น
เบิ่ดคืนได้แต่ร้องขอให้น้องคืนมา
กลับมาฆ่าให้ตาย สิเก็บอ้ายไว้ย้อนหยัง
มื้อเจ้าไปบ่เอิ้นสั่ง เหลือเพียงใจฮ่างๆ อย่างเคย
บ่ต้องบอกว่าฮัก บ่ต้องเว่าลาครั้งสุดท้าย
แค่กลับมาฆ่าอ้ายให้ตาย มันได้บ่ต้องอายไผ
ฆ่าอ้ายเด้อน้อง
กลับมาฆ่าให้ตาย สิเก็บอ้ายไว้ย้อนหยัง
มื้อเจ้าไปบ่เอิ้นสั่ง เหลือเพียงใจฮ่าง ๆ อย่างเคย
บ่ต้องบอกว่าฮัก บ่ต้องเว่าลาครั้งสุดท้าย
แค่กลับมาฆ่าอ้ายให้ตาย มันได้บ่ต้องอายไผ
มาฆ่าอ้ายเด้อน้อง
เหลือเพียงใจฮ่างๆ อย่างเคย
บ่ต้องบอกว่าฮัก บ่ต้องเว่าลาครั้งสุดท้าย
แค่กลับมาฆ่าอ้ายให้ตาย มันได้บ่ต้องอายไผ
ฆ่าอ้ายเด้อน้อง